1-beens versus 2-beens fietstraining bij mensen met COPD

Hoe zwaarder de training, hoe groter de effecten. Helaas is het voor deze mensen lang niet altijd mogelijk om te trainen met een hoge intensiteit, dit kan kortademigheid veroorzaken. Een mogelijk alternatief is fietsen met één been tegelijk.
Zo gebruiken zij minder spierweefsel dan bij fietsen met twee benen. De zuurstof behoefte is dan ook een stuk lager waardoor ook de adembehoefte daalt. De patiënt kan zo met een hogere intensiteit trainen en de kans op kortademigheid is minder groot. Onderzoek heeft aangetoond dat dit bij mensen met COPD inderdaad werkt. Het is echter nog onbekend of deze vorm van training dezelfde positieve effecten teweeg brengt.

Het doel

Het bepalen van de effecten van een 1-beens versus 2-beens fietstraining bij mensen met COPD. Dit zijn effecten op het gebied van kortademigheidklachten, inspanningsvermogen, beweeggedrag in het dagelijks leven en kwaliteit van leven.

Aanpak

Veertig mensen met COPD die meedoen aan het compacte longrevalidatieprogramma van Schoondonck worden door loting verdeeld in twee groepen. Een groep krijgt 1-benige fietstraining en een groep krijgt de gangbare 2-benige fietstraining. De rest van het programma is voor beide groepen gelijk. Voorafgaand en direct na afloop van het revalidatieprogramma worden metingen gedaan en kunnen mogelijke verschillen tussen de groepen worden vastgesteld.

Samenwerking

Het onderzoek wordt uitgevoerd in een samenwerkingverband tussen het Lectoraat Fysieke Activiteit en Gezondheid van Fontys Sporthogeschool en Schoondonck, centrum voor longrevalidatie.

Resultaten

Op dit moment is het onderzoek in uitvoering. Het verkrijgen van de testgegevens duurt naar verwachting tot halverwege 2012.