"Ik zag de ernst van de situatie eerst niet in"

Dianne (59) heeft COPD. Ze revalideert tien weken in het Centrum voor complex chronisch longfalen bij Revant in Breda. “Ik zag de ernst van de situatie eerst niet in. Maar bij Revant wel. Het motiveert je als je iemand ziet die er nog slechter aan toe is.”

 

Dianne was al bekend met COPD. Haar oma, moeder, tante en broer hadden en hebben het ook. Wel in mindere mate. “Ik deed laconiek over mijn ziekte. Niemand had door dat het zo erg was. Ik heb fases in mijn leven dat het goed gaat en dan ineens weer niet. Of het nou zomer of winter is. Een slechte periode kan gerust een half jaar duren. Dan ben ik echt een wrak.”

 

Bij Dianne speelt erfelijkheid een rol in het krijgen van de ziekte. Roken speelt echter ook mee. “Ik heb veertig jaar gerookt. Was ik daar maar nooit aan begonnen.”

 

In paniek
Dianne kreeg meestal ’s nachts aanvallen. “Op die momenten had ik het benauwd en was ik in paniek. Ik dacht dat ik zou stikken. Mijn man zei dan dat ik naar de dokter moest gaan. Maar ik zei dat het wel weer over zou gaan. Tot het zich de nachten daarna herhaalde. Ik werd op een gegeven moment zelfs bang om te gaan slapen.”

 

Ze kreeg in twee maanden tijd meerdere prednisonkuren om op te knappen. Dit had echter niet het gewenste resultaat. De longarts adviseerde op dat moment opname in het ziekenhuis om vervolgens te revalideren in een revalidatiecentrum. Dianne zag tegen opname op, maar het bevalt haar goed bij Revant. “Ik vind het hier fantastisch. Er werken lieve mensen. Ze nemen alle tijd voor je en hebben alle begrip. Ze luisteren en observeren goed. Ook geven ze je zelfvertrouwen.”

 

Bij Revant leert Dianne onder andere goed uit te ademen. “Ik houd tijdens inspanning meestal mijn adem vast en vergeet goed uit te ademen. Terwijl juist de uitademing erg belangrijk is bij COPD. Dit leer ik tijdens de vele theorielessen over ademhalingstechniek, maar ook tijdens fitness, wandelen in de directe omgeving van Revant. Het moet een gewoonte worden om tijdens iedere beweging goed uit te ademen. Of dit nu is bij traplopen, stofzuigen of zelfs bij veters strikken.”

 

Bij longrevalidatie revalideer je in groepsverband. Daarnaast vinden er individuele gesprekken plaats met onder andere een longarts, casemanager en longverpleegkundige. Het behandelprogramma is erop gericht om de ziekte te stabiliseren. “Wat kapot is in je longen, blijft kapot. Bij mij zijn er veel longblaasjes kapot. Ik heb COPD, in stadium GOLD III tegen GOLD IV aan. Ik heb nog maar een longinhoud van 29 procent”, vertelt Dianne.

 

Dankbaar
“Ik wil meegeven aan andere revalidanten dat ze dankbaar moeten zijn dat ze hier mogen revalideren. Je leert hier een goede manier van energieverdeling, goed om te gaan met je medicijnen en je leert te herkennen wanneer een klacht eraan zit te komen. Op dat moment moet je direct aan de bel trekken bij een arts.”

 

Dianne oefent met wandelen in de tuin van Revant